نیا باران ، زمین جای قشنگی نیست
من از جنس زمینم  خوب می دانم که اینجا جمعه بازار است
و دیدم عشق را در بسته های زرد و کوچک نسیه می دادند
در اینجا قدر نشانسند مردم
شعر حافظ را به فال کولیان اندازه می گیرند
زمان سرد است و بی احساس
 طراوت دور
چرا بیهوده میایی
نیا باران
زمین جای قشنگی نیست



از بی راهه می روم

چقدر دور شده ام از آن تصویر مسافر کوچ کرده
 از غبار آیینه تردید کرده ام به خودم ، به آسمان،  به زمین ،  به پروانه ها گلها؛ قاصدکها
چرا خاطر هیچ کدامشان از هجرت فصلها غصه دار نیست؟
بی سبب نیست که از آمرزش آسمان هم خبری نمی شود
 بر می گردم  از راهی که گفته بودی در رویای ستاره تعبیر می شود
 از بی راهه می روم...