آدمها

دسته ای از آدمها آنانی هستند که وقتی هستند نیستند و وقتی نیستند هستند .

شگفت انگیز ترین آدمها در زمان بودنشان چنان قدرتمند و باشکوهند که ما نمی توانیم حضورشان را دریابیم .اما وقتی که از پیش ما می روند نرم نرم و آهسته آهسته درک می کنیم . باز می شناسیم .می فهمیم که آنان چه بودند ، چه می گفتند ، چه می خواستند . . .

ما همیشه عاشق این آدم‌ها هستیم . هزار حرف داریم برایشان . اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند ! اختیار از ما سلب می‌شود ، سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنها مست می شویم . تنها در زمانی که می روند یادمان می آید چه حرفها داشتیم و نگفتیم ...

" دکتر علی شریعتی "